و نيز اگر هوا هميشه صاف و آفتابى بود ، زمين ، خشك و داغ مىشد و گياهان مىسوختند و آب چشمه‌ها و جوىها خشك مىشدند و مردم دچار ضرر بسيارى مىشدند و بيمارىهاى بسيارى پديد مىآمد . اگر هوا معتدل باشد ، گرما و سرما معتدل مىشود و هريك ضرر و زيان ديگرى را از بين مىبرد و همه چيزها درست و سالم مىماند . اگر كسى بگويد : چرا بايد در هر دو ، ضرر و زيان باشد ؟ گفته مىشود : بخاطر اينكه انسان ، مقدارى دچار سختى و رنج شود و از گناهان دور گردد ، همانطور كه بيمار براى شفا يافتن ، از داروى تلخ استفاده مىكند . پس هرگاه انسان دچار طغيان و سركشى شد ، احتياج است كه در بلا و گرفتارى بيفتد كه در منجلاب گناه گرفتار نشود و در راه هدايت و راستى قرار گيرد . اگر يكى از پادشاهان در سرزمين خود ، مقادير بسيارى طلا و نقره ، بين مردم تقسيم كند ، آيا در نزد مردم ، بزرگوار و به نام و مشهور نمىشود ؟ پس اين كجا و بارانى كه تمام سرزمين‌ها را در بر مىگيرد و غلات را مىافزايد و ارزش آن از طلا و نقره تمام سرزمين‌ها بيشتر است ، كجا ؟ آيا نمىبينى كه يك قطره باران ، بزرگ و باارزش است و بزرگترين نعمت براى مردم است ، ولى آنها از آن غافل هستند ؟ ! چه سالها كه حاجت بىارزش كسى دير داده شود و او ناسزا و بىربط بگويد و نعمت بزرگ و اصلى را فراموش كند ، درحالىكه عاقبت نيكو و زيبا در اين است ، ولى در اثر شناخت كم او ، اين ثروت عظيم و منافع آن را از دست مىدهد . » حكمت نزول باران ، از آسمان به زمين « اى مفضل ! پيرامون حكمت بارش باران بيانديش و تأمل كن . خداوند متعال چنان تدبير نموده كه باران بر بلندى ببارد و به نقاط پائين زمين برسد ، تا همه جا سيراب شود . اگر باران ، در عوض باريدن از آسمان از